Ubezpieczenie NNW dla pracowników a podatek

18.10.2008 r.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 57 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (oraz odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), należy stwierdzić, że do kosztów uzyskania przychodów nie są zaliczane składki opłacone przez pracodawcę z tytułu zawartych lub odnowionych umów ubezpieczenia na rzecz pracowników, z wyjątkiem (a więc zaliczanych do kosztów podatkowych) umów dotyczących: ubezpieczenia na życie, ponadto ubezpieczenia na życie, jeżeli są związane z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, ubezpieczenia wypadkowe i chorobowe, jeśli takie są uzupełnieniem w zakresie tych ubezpieczeń wymienionych w grupach powyżej, ubezpieczenia wypadku, w tym wypadku przy pracy i choroby zawodowej, ubezpieczenia zpowodu choroby, jeżeli uprawnioną osobą do otrzymania świadczenia nie jest pracodawca i jeżeli umowa ubezpieczenia w okresie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto lub odnowiono, wyklucza: a) wypłatę kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od umowy, b) możliwość zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z umowy, c) wypłatę z tytułu dożycia wieku oznaczonego w umowie. W związku z powyższymi, wydatek poniesiony przez pracodawcę na rzecz pracowników z tytułu ubezpieczenia wypadkowego tudzież innych wskazanych wyżej ubezpieczeń, co do zasady jest kosztem podatkowym pracodawcy, pod warunkiem jednak, że spełnione są wyżej wskazane warunki. Niestety jakiekolwiek dodatkowe ubezpieczenia pracowników nie są wymienione w liście świadczeń zwolnionych od podatku dochodowego po stronie pracownika (art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), więc co do zasady podlegają opodatkowaniu. Jednakże jak wskazuje się w fachowej literaturze (por. K. Jędrzejewska, świadczenia dla pracowników z obciążeniami, Rzeczpospolita z 22 marca 2006 r.), nawet jeśli świadczenie nie jest wymienione na liście zwolnień od podatku, automatycznie wcale nie oznacza, że zostanie ono opodatkowane u danego pracownika. Może być bowiem problem z wyliczeniem kwoty przychodu z tego tytułu. Tak będzie np., gdy pracodawca w formie zryczałtowanej pokrywa wydatki na leczenie swoich pracowników. I chociaz wartość świadczeń medycznych jest zasadniczo uznawana za przychód pracownika, to jednak jak wyjaśniło Ministerstwo Finansów w piśmie z 7 stycznia 1998 r. (PO 3-7301/722770/WK/970): "za świadczenia takie, a tym samym za przychód ze stosunku pracy, nie uznaje się również świadczeń związanych z innymi usługami leczniczymi, o ile określenie ich wysokości na poszczególnego pracownika nie jest możliwe, np. gdy pracodawca wydatki te pokrywa w formie ryczałtu bez względu na to, czy pracownik korzysta ze świadczeń leczniczych, czy też z nich nie korzysta". Jeżeli jednak można wyliczyć, jaka kwota za świadczenie przypada na jednego pracownika, to pracodawca powinien ustalić przychód pracownika i pobrać od niego zaliczkę na podatek (patrz pismo Podlaskiego Urzędu Skarbowego z 4 listopada 2004 r., P-I/423/60/MW/04). Podobnie - jako świadczenie, z którego nie da się ustalić przychodu dla konkretnego pracownika, a w związku z tym nieopodatkowane - można by potraktować ubezpieczenie pracodawcy na rzecz wszystkich pracowników (gdyby nie można było wydzielić kwoty składki płaconej za danego pracownika).

1     2     3